WORKING LABRADOR RETRIEVERS

HENNY M. SCHOOR

 
 

 

 

HOME

  HENNY M. SCHOOR

  ONZE HONDEN

  WERKRESULTATEN

  IN MEMORIAM

  NIEUWS

  REDACTIONEEL

  LINKS

  CONTACT
   
   
 


(Ingezondens stuk)

Al loop je de sterren van de hemel

Als in de kerstperiode de glanzende tijdschriften van de “KNJV” en “NOJG” in de bus vallen,  is dat voor ons geen echt gevoel van blijdschap. De boekjes staan immers vol over sprankelende verhalen hoe leuk het is om te gaan jagen, hoe functioneel  onze beheersjacht is, enz.

Prachtige foto’s van jachtgezelschappen; hazen worden triomfantelijk in de lucht gestoken, hele ritsen eenden sieren het gras en honden die hijgend met hun tong op de grond verrukt mee staan te kijken. Ook met ganzenjacht  is het een hele club opgewonden jagers die hun enthousiasme niet onder stoelen en banken steken.

En terecht … in de korte periode dat men het veld in kan gaan, is het ook een perfect gevoel om je geliefde hobby uit te mogen oefenen.

Alleen.. het is slechts een héle kleine en een helaas ook héle compacte groep, die soms 3 of 4 of zelfs 5 dagen per week op jacht gaat. En daar horen geen “indringers” bij.

Het is  een heel klein percentage voorjagers, die met hun hond mee mogen het veld in, om het werk te doen waar ze het gehele jaar voor getraind worden. De nazoek van geschoten wild. Vaak zijn deze voorjagers niet in het bezit van een jachtakte.

Jachthondenpoollijst

Aan den lijve ondervonden: op de “jachthondenpool lijst” van o.a. de “NOJG” en “Jacht in Nederland”:  het grote verzoek mogen we svp een keer mee??

Er is een waslijst aan aanvragen, dus dat is alweer een kleine troost. We zijn dus niet de enigen die nooit in de praktijk komen.

Men wil schijnbaar geen “indringers” en dat houdt in dat er echt hele groepen Jachthonden voorjagers zijn die nooit en nooit “aan de bak” komen. Ook komen er dan nog via onze email “Petities” binnen, of je even wil tekenen voor het behoud van de ganzenjacht??!! We zijn nog nooit één ochtendje mee geweest. Voor wie teken je dan?? De liefde moet toch wel van 2 kanten komen.

Er is gewoon niets te doen voor veel jachthonden. Dit seizoen al verschillende telefoontjes gepleegd: mogen we een keer mee op de duiven?

                                         mogen we een keer mee op de eenden?

                                         mogen we een keer mee een ochtendje nazoeken??

Nou echt niet. Of men heeft zelf een hond – goed of slecht maakt niet uit – “Fido gaat altijd mee”- of men heeft misschien een hond uit de buurt en daar komt dan niemand meer bij.

Dat er voorjagers zijn, die het hele jaar proeven lopen, hun hond opleiden tot het hoogste niveau, maakt niet uit. Het blijft voor deze categorie bij een “dooie eend of konijn” uit de vriezer en verder komen  ze niet. Wel besteden deze voorjagers grote bedragen geld aan inschrijvingen en benzinekosten, want de jachthondenproeven zijn vaak niet naast de deur!

En er zijn ook wolven in het veld

In één geval was er zowaar een uitnodiging om als pickerup mee te gaan op een hazenjacht. Gezien de terrein situatie is er altijd een behoorlijk aantal honden aanwezig om de velden grondig uit te drijven. Daaronder bevinden zich:  een klein aantal correct opgevoede honden én  een soort “wolven” die iedere hond die een apport in de bek heeft, eens even lekker “afdrogen”.

Deze "voorjagers” hebben geen enkele moeite met het feit dat hun honden totaal "onacceptabel" gedrag vertonen. Dat ze helemaal in een jachtveld niet thuis horen! Het maakt hun honden niet uit of het een reu of teef betreft: ze grijpen eerst je hond en pakken dan het apport af.

De keuze was dus na lange overweging gemaakt. Onze hond zeker niet blootstellen aan de tanden van deze “wolven” en je blijft dan thuis.

Honden voor de nazoek zijn er die dag dan niet!

Men vindt het wildaanbod van de drijvende honden waarschijnlijk veel belangrijker, dan dat er een correcte nazoek gepleegd wordt en het ziek geschoten wild binnen wordt gehaald.

Gelukkig komen dit soort situaties bijna nooit voor! Maar wat een teleurstelling, i.p.v. een fijne dag nazoeken, zit je thuis maar te piekeren wat je mist. En dan is het nog prachtig jachtweer ook.

Enfin, zo kun je nog wel uren doorzeuren, want dat vinden de meesten.

Jammer, dat de verdeling zo moeilijk is. Of we moeten honderden kilometers rijden naar België of Frankrijk om een apportje te mogen doen.

Dus we gooien maar weer een dummy in het bos en stellen ons daarmee tevreden.

Prettig Nieuwjaar!

Joop de voorjager

Reacties gaarne in het  Gastenboek van  – www.hennymschoor.nl